Зөөлөн зүрх

Өчигдөр орой элдвийн бодол толгойд эргэлдэн шөнөжин бодол болж хонов. Одоо боллоо хангалттай. Энэ амьдралын үзэл бодлоо хамгаалах гэж, бусад хүмүүсийн аз жаргалын төлөөх теором-ийг батлах гэж шөнөжил бодол санаа шалтаг шалтгаан урсган орж ирээл. Чамд хайргүй байсан гэвэл худлаа. Чамайг хайрлахгүй байна гэвэл бүрч худлаа. Гэхдээ одоо зүгээр л болно хангалттай. Одоо намар иржийнэ.

Намайг хавар намрын зургаан сартай цуг урсан одсон гэж бодоорой.

Өнөөдөр хийх ажил ч багатай ямар сайхан өдөр вэ? Өдрийн хоолондоо гарахаас өмнө өнөөдрийн бичлэгээ бичдиймуу гээл.

Би өнөөдөр аз жаргалаар цалгилан байгаа нэг хүнийг олж харлаа. Харангуутаа хэн гэдгийг нь таньсангүй ээ. Уул нь энэ өрөөнд танихгүй хүн орж ирэх учиргүй дээ. Нууцхан инээмсэглэл нүүрэндээ тодруулах тэр хэн юм бол? Анх удаагаа болзоонд явах гэж байгаа мэт зүрх нь доглон суух тэр хэн юм бол? Аз жаргалаар хацар нь туяаран амандаа дуу аялах тэр хэн юм бол гээд лавлаж сайн харвал толины урдаас ширтэх өөрийн харцтай тулгарваа.

Ааваа би таныгаа ямар их санана вэ? Тандаа би хайртай гэж хэлэхийг ямар их хүсэж байна гээч. Дэндүү багад минь орхиод явчихсан болохоор чинь одоо хүртэл аавын хайр гэж юу байдагийг мэдэрсэнгүй ээ. Манай эгчийн хадам аав их сайн хүн байдаг  байсан  Бүх хүүхдээ үнсэнэ эрхлүүлнэ. Намайг хаяа духан дээр минь үнэрлээд үнсдэг байсийн. Яг л тэр үед өөрийн аавтай байх юм сан үнсүүлэх албагүй л дээ загнуулж ч хамаагүй үзэх юм сан гэж боддог байсан. Ээжид маань таныг санах сэтгэл одоо ч хүртэл ихээр байдаг. Бас л завгүй гэсээр хаяа л ээж дээрээ очих юм даа. Тэр үед ээж минь их л ганцаардсан байдаг. Аргагүй дээ бүх хүүхэд нь өрх толгойлоод өөрөө ганцаарахнаа гэртээ үлдсэн болохоор.  Би өрөвдөхдөө “Ээжээ та одоо нэг цайгаа хуваагаад уух өвгөнтэй болохгүй юм уу” гэж  тоглоом шоглоомоор асуудгийн тэгэхээр “Хар залуугаараа эцгээс чинь 5 өнчин хүүхэдтэй хоцорсон. Нөхөр эргүүлээд өөрийн жаргалаа бодоод явбал болох л байсан. Би та хэдийг бодож, бас аавын чинь захиасыг санаад амьдралын төлөө үр хүүхдийнхөө төлөө өөрийн биеийн жаргалыг орхин тэмцсээн. Тэр үед тэгээгүй байж одоо ч гайгүй хэвтэнэ ээ ” гэдэгийн. Ккк.

Дуртатгалаа сөхвөл,,,,

Аав тэнгэрт халиад удаагүй байсан цаг. Ээж ах эгч нартайгаа бид хэд гэртээ цагаан сараа тэмдэглэж байв. Аав байхгүй болсон эхний цагаан сар болохоор нэг л юм дутуу юм шиг. Хамгийн том ах 18-тай хамгийн бага нь болох би 9 настай байжээ. Гэтэл манайд хоёр согтуу ах ирээд нэг нь ээжийг илтэд өднө.  Гэрт том эрэгтэй хүн байхгүй болохоор хоймор эзлэж суугаад аашилж аяглаж байгаа нь эгээ л өөрөө гэрийн эзэн мэт. Ээж дөнгөж 37-той. Гялалзсан хүүхэн байсан даа. Хүн л ирсэн болохоор бууз хоол гээд наашаа цаашаа хөдөлж хоол хийж байгаа ээжийнхээ хацар даган урсан байгаа нулимсыг тоглож байхдаа би гэнэтхэн олж харсийн. Тэр нулимс аймаар их, хэрвээ гэрт хэн ч байхгүй бол ээж хоёр хөл дээрээ сөхөрч суугаад хүүхэд шиг эхэр татан уйлах байсан байх гэж бодмоор тийм их нулимс байсансан. Амьдралыг дөнгөж ариухан цагаанаар таньж эхэлсэн надад энэ нь анхны ухаарал сургамж, тоомоожил байсан.

Ээжийгээ өрөвдөхийн ихээр өрөвдөөд хөөгөөд гаргачихаасай гэсэн горьдлого дүүрэн нулимс цийлэгнэсэн нүдээр ах нар луугаа харахад багийн эгэл даруухан хүмүүжсэн ах нар минь том хүний урдаас яаж ч чадахгүйгээ мэдээд ээжийгээ битгий уйлаасай гэсэн өрөвдмөөр харцаар бүгдээрээ л ээж рүүгээ харцгааж байсан.

Энэ үед анх удаа л ээжийгээ өрөвдөхийн дээдээр өрөвдөж, хүчтэний өмнө нь хүчгүй нь доромжлуулж болдог юм байна. Энэ шалчигнасан амьтныг манай ах нар яагаад зодоод хөөгөөд гаргачихдаггүй юм болоо гэж бодож байсансан.

Түүнээс хойш их олоон жил өнгөрчээ. Одоо би өнөр өтгөн айл бүл болоод явж байна.

Олон зүйлийг үзэж амсаж явахдаа бараг хүнтэй муудалцаж байсангүй ээ. Ясандаа ортол гомдож байсан ч зүгээрээ гээд инээж чаддаг болсон. Ер нь тийм амьдралын философитой гэх үү дээ.

Хэдий би зөөлхөн ч 9 насандаа ээжийг минь уйлуулсан тэр хүнийг яг тэр байдалтай нь хэрвээ дахиж харж чаддагсан бол би өшиглөөд хөөгөөд гаргамаар, элдэв үгээр доромжилмоор, үхтэл нь зодоод хаячихмаар тийм мэдрэмж хэзээд ч төрж байдаг хэзээ ч буурахгүй байхаа.

Ааваа охин тандаа хайртай, надаас илүүтэйгээр ээж танд бүхий л амьдралынхаа туршид хайртай байсан шүү.

Гадаа бороо оржийно. Зөөлөн шиврээд л.. Өчигдөр оройноос л ороод эхэлсэн. Хэн нэгэн лүү мсж бичмээр байсан ч өөрийнхөө хүслийг анх удаа тийм ихээр хорьж үзлээ. Борооны дуслууд газарт буух чимээнд бүүвэйлүүлэн унтсан ч жаахан хүчтэй намайг чи мартчихаа юу гэх шиг газар бөмбөрдөн буухад нь сэрчих юм. Тээд л чиний тухай бодно. Өчдөр шөнө хэд сэрснийг минь мэдэхүү. Өөрийгөө сануулах тоолонд чинь сэрсээн. Сэрэх тоолондоо аз жаргалтай байсан бороог орохыг сонсоол, битгий дуусаасай гээл. Гадаа орж байгаа бороо миний сэтгэлд бас орж байсан. Хэдийгээр намрын жихүүн уур амьсгал авчирч байгаа ч гэсэн, навч ногоо шарлуулах үндэс болж байгаа ч гэсэн бороо л бол бороо. Би бороонд дуртай. Хэзээ ч уйддаггүй ээ. Бас шөнөжин орсон шиврээ борооны дусал болгоных нь тоогоор чамайг хайрлах мэдрэмж төрсөн.

Хүйтний ам наашилж хөхүүрийн ам цаашилж байна. Бороо орох нь улам улам багасах байх даа. Бороотой цуг бас бидний харилцаа дуусах болов уу?

Монголын анхны 3 ерөнхийлөгч тамд очжээ. Эрлэг Номун хаан тэднийг шийтгэхээр болов.
-Тэр том шар! нэр хэн бэ?
-Энхбаяр
-”Э” үсгээр эхэлсэн болохоор эрхий хурууг чинь тасданаа. Эрхий хурууг нь тасдав.
Энхбаяр дотроо “хийсэн нүглийн минь дэргэд бол гайгүй ээ” гэж бодов.

-Дараачийн тэр нүүрийн буянтай! нэр хэн бэ?
-Очирбат
-”О” үсгээр эхэлсэн болохоор олгойг чинь авнаа. Олгойг нь авав.
Очирбат дотроо “ёх, гайгүй өнгөрлөө” гэж бодов.

Гэтэл Эрлэг Номун хаан Багабанди руу харснаа:
-Тэр сүүлчийн сахалтай жижиг! яагаад гэнэт царай чинь цонхийгоод явчихав аа?!

http://khuder.blogspot.com/

Чамтай л харсан цас
Жинхэнэ цас байсан
Жигүүртэй цас байсан
Түүнээс хойш
Тийм цас ороогүй
Ороогүй гэж бодсон
Ой дурдатгалын минь тойрон
Одоо ч цас орсоор л байна.

Чамтай л харсан бороо
Жинхэнэ бороо байсан
Жигүүртэй бороо байсан
Түүнээс хойш
Тийм бороо ороогүй
Ороогүй гэж бодсон
Ой дурдатгалыг минь тойрон
Одоо ч бороо орсоор л байна.

http://bayasgalanb.blogspot.com/

Өнөөдөр сэтгэл нэг л тайван сайхан. Өглөөгүүр жаахан бухимдангүй байсан ч тэгэсхийгээд тайвширсан. Би ер нь бухимдал гунигаа дотроо хадгалахаа болиод удаж байх шиг байна аа. Ер нь ч жинхэнэ өөрийгөө олж авах санаатай зүтгэж байна. Он цагын урсгалыг дандаа сөрөөд байж чадахгүй заримдаа дагаад л урсчихдаг. Одоо жаахан сэргэлэн байж амьдралынхаа төлөө тэмцдиймуу гэж бодоол.  Зөндөө амраад бас зөндөө энерги цуглуулсаан одоо жаахан амьдралаа идэвхитэй болгоно оо. Өөртөө итгэлтэй л гэж боддогын.  Тэгсэн буруу байж. Одоо бүр итгэлтэй болох гээл зүтгэж байна.

Би нэг түүнээс асуусын чи яг хэдэн хүнд хайртай гэж хэлж байсан бэ? гээл.  Тэгсэн маш цөөхөн тоо хэлсээн. Түүнээс асуулт асуухаар эргүүлж надаас асуудагын. Гайхалтай нь харин энэ удаад  надаас эргүүлж асуугаагүй.

Би энэ үгийг сонсохыг хүсэхээсээ  илүүтэйгээр Чи надад хайртай юу? гэж асуухыг хүсдэгээ. Амьдралд жаалхан бүдрэхдээ дэм авахын тулд , бүх зүйл миний эсрэг юм шиг санагдахад хань татахын тулд,  бас  жаргасан ч зовсон ч цуг шүү гэдгээ мэдрүүлэх гэж энэ асуултыг олонтоо асуудаг аа.

Харин одоо л энэ асуултыг асуумаар санагдаад байна.

Намрын өдрүүд эхлэх гээд . Цаг хугацаа ниссэн сум шиг хурдалсаар. Яалт ч байхгүй дахиад өвөл тэгээд нэгэн шинэ  жил ирнэ. тэгээд би бас нэг нас нэмнэ. бодоод байхад ертөнцөд бид их богинохон амьдардаг юм байна аа. нэг удаа ажлаар сэлэнгэ явж байхад манай ажлын шингэн цустай дүүмэд залуу ханан дээрээ нэг өгүүлбэрийг томоор бичээд хадчихсан байсан. яг өгүүлбэрийг нь бүрэн бүтнээр нь санахгүй байна. Ямарч л байсан “Агуу амьдрахгүй байж болохгүй ахар богинохон амьдрал ” гэсэн утгатай байсийн тэр үедээ ямар сонин зүйрлэл вэ гээл инээгээл өнгөрч байсийн. Одоо бодоод байхад  энэ ертөнцөд ирсэн үүргээ сайн биелүүлээд буцах хэрэгтэй юм шиг санагдаад. тэр үүрэг нь харин яг юу гэдгийг олох хэрэгтэй юм шиг санагдаад байх юм.

Ойрын өдрүүдэд гэр бүлээрээ сайхан амарч байна аа. Амралтаа авцан болохоор бүх өдрүүд бүтэн сайн юм шиг санагдаад нэг л тайван налайж байна. амралтаа дуусгаад нөгөө нэг эцэс төгсгөлгүй ажил, төсөл ар араасаа цуврах байх даа.

Өчдөр сүхбаатарын талбайгаар бүүр орой болсон хойно зугаалаад. Хичнээн орой ч гэсэн аймаар бүгчим агаартай хэцүү байлаа гэж. Central tower-ийн усан оргилуулын тэнд сууж жаал сэрүүцэх шив дээ. Тэрүүгээр улс орны маань нүүр царай болсон гоё гоё цэцэг шиг охид бүсгүйчүүд зөндөө сууж байлаа. Тэр охидын дотроос нэг бүсгүй үнэхээр хараа булаам үзэсгэлэнтэй харагдаж байлаа. Өвдөг давсан шар палаажтай, өндөр өсгийтэй туфьлтэй байсан. Өөр элдэв цүнд энэ тэр бариагүй үсээ ардаа боочихсон миний өмнө алхаж явсийн. Үүнээс илүү хувцастай ганган хээнцэр ээмэг бөгжтэй цүнх алчууртай хүүхнүүд олон байсаан.  Гэвч тэр өөрийгөө хоёрхон зүйлээр илэрхийлж байсан ч цаанаа л нэг донжтой бас үзэсгэлэнтэй. Нүүр нь аз жаргалаар гэрэлтээд л байсан. Энгийн зүйл бүхэн түүний хувьд агуу гоё юм шиг цаанаа л нэг инээмсэглэл тодруулан ямар ч шуналгүй яамар ч муу санаагүйгээр гэнэн цайлганаар инээмсэглэж байсан.  Ер нь хүний гоё сайхныг тэр хүнээс ирэх хайр, цацрах энергиэр нь тодорхойлдог юм шиг тэр үед санагдсаан.  

Аз жаргал гээч ер нь юу юм болоо.  Яагаад хүмүүс заримдаа аз жаргалтай, заримдаа гунигтай, заримдаа ганцаарддаг юм бол. Яагаад байхгүй бүх зүйлдээ тэмүүлж түүнийгээ өөрийн сэтгэлийн илэрхийлэл болгон гаргадаг юм бол.

Заримдаа хүн өөрийн амьдралаа эргэцүүлэн амьдрал хэмээх хэцүү тоглоомыг өөрийнхөөрөө таних гэж сурах гэж элдвийн юм бодох юм даа. Яг дээрхи миний бодсон шиг.

Өнөөдрийн хувьд би их аз жаргалтай байна. Яагаад ч юм чиний минь хэлсэн тэр хэдхэн үг намайг ийм аз жаргалтай болгочихсон.  Хүнийг мөнгөөр биш хайраар, сэтгэлээс гарсан ганцхан үгээр л  аз жаргалтай болгож болдог юм байна.  Баярлалаа чамд.